PayPal

Sunday, September 30, 2012

कविता!

तू असलीस की कविता, तू नसलीस की कविता!
तू हसलीस की कविता, तू रुसलीस की कविता!
तू बोललीस की कविता, बोलली नाहीस की कविता!
तू  जवळ आलीस की कविता, दूर गेलीस की कविता!
तू पाहिलीस की कविता, तू टाळलीस की कविता!

तुझं पडलेलं स्वप्न कविता,
कधीकधी तुझा पडलेला चेहरा कविता!
तुझं विनाकारण भांडणं कविता,
पुन्हा मी बोलण्याची वाट बघणं कविता!

तुझं काही नं बोलता, खूप काही बोलून जाणं कविता,
मी खूप काही बोलूनही, तुझं काही नं ऐकणं कविता!

माझ्या शब्दांची वेडी आशा कविता,
तुझ्या डोळ्यांची वेड लावणारी भाषा कविता!

तुझ्यासवे माझी बोलकी कविता,
तुझ्याविना माझी ... पोरकी कविता!!!

Thursday, September 27, 2012

मनात प्रेम तुझ्या...

ओठांवर राग तुझ्या, डोळ्यांत द्वेष खोटा,
मनात प्रेम तुझ्या, मी वाचून आहे!

नाना बहाणे,नकाराचे तुझ्या,
होकार त्यातला, मी जाणून आहे...
        मनात प्रेम तुझ्या, मी वाचून आहे!

न  वाचलेली ती कविता, तू जाळली का नाहीस?
नसेल माहीत तुला, मी ओळखून आहे...
         मनात प्रेम तुझ्या, मी वाचून आहे!

बघून डोळ्यांत माझ्या, दे उत्तरं सारी.
का  झुकते नजर तेव्हा, मी पारखून आहे...
        मनात प्रेम तुझ्या, मी वाचून आहे!

ऐक माझं जरा, हारशील तू प्रिये,
खेळ  हे सारे, मी खेळून आहे!!
  
     मनात प्रेम तुझ्या,
                       मी वाचून आहे!


Wednesday, September 26, 2012

वेड तुझं...

माझ्या कवितांनाही, किती वेड तुझं
करतात कौतुक तुझं, विसरून मला!

डोळेही माझे, फितूर झाले आता
बघतात तुला ते, चुकवून मला!

बेभान मन माझं, तुझ्यामागे पळत सुटलं
पत्ता आता विचारतं, हरवून मला!

हृदयावरही आता, माझा भरवसा नाही
झाले तुझ्या नावावर, ठगून मला!

या सगळ्यांसमोर आता, हार पत्करली मी
तूही घे ना आता, समजून मला!

Monday, September 24, 2012

आज पुन्हा मन माझे...

आज पुन्हा मन माझे, उगाच मोहरून गेले.
आज पाहणे तुझे पुन्हा, हृदय माझे चोरून गेले!

केला मीही प्रयत्न, थोडं दूर राहण्याचा,
पुन्हा मनानी तुझ्याकडे, मला ओढून नेले!

सोड रुसवे-फुगवे, दे ना पुन्हा तेच...
हास्य जे मनावर, नाव तुझे कोरून गेले!

माझ्या प्रेमाची, पुरे आता परिक्षा,
कप्पा कप्पा माझ्या मनाचा, तुझे मन तपासून गेले!

                   आज पुन्हा मन माझे, उगाच मोहरून गेले!

उरले फक्त आता...

संपले आता तुझ्याशी, कवितांचे देणे-घेणे,
उरले फक्त आता, चिंध्यांवर शब्द काही!

संपले आता तुझ्याकडे, माझे येणे जाणे,
उरल्या फक्त आता, त्या पाउलवाटा काही!

संपले आता तुझेही, माझ्याकडे पाहणे,
उरल्या फक्त आता, अबोल नजरा काही!

संपलेत श्वास माझे, हे देह माझे न जाणे,
उरल्या फक्त आता, त्या वेड्या आशा काही!

संपलेत का तुझे ते, मला टाळण्याचे बहाणे?
उरले असतील तर सांग आता, क्षण अजून जगेन काही!
उरले फक्त आता, चिंध्यांवर शब्द काही!

Saturday, September 22, 2012

ओठांना सांग तुझ्या...

सांग ना तुझ्या डोळ्यांना, थोडं गप्प बसायला.
ओठांना सांग तुझ्या, थोडं खरं हसायला!

वळलेली पाठही, आरसा तुझ्या मनाचा.
मनाला  सांग तुझ्या, माझ्या पुढे बरसायला!

आधीच त्या एकल्या रात्री जाळत होत्या.
दिवस पुन्हा का दिलेस, तू मला छळायला?

लाथाड तू कितीही, हृदय दिवाने माझे
प्रेमाचा  हक्क माझा, मी येईन पुन्हा मागायला!

नकारातही तुझ्या, होकार ऐकू येतो.
ह्याचं कारण तूच, विचार जरा स्वतःला!

मी कुठे तुझ्याकडे, मागितले चंद्र-तारे?
एक नजर तुझ्या प्रेमाची, पुरे मला जगायला!!!!!!
   ओठांना सांग तुझ्या, थोडं खरं हसायला!

अंतर

ना बोलणार मी काही, ना बोलणार तू काही.
पण अंतर तुझ्या-माझ्यातलं, शांत राहणार नाही!

ना बघणार मी कधी, ना बघणार तू कधी.
पण नजरेचा काय भरोसा, की ती पाहणार नाही!
    अंतर तुझ्या-माझ्यातलं, शांत राहणार नाही!

ना  मी लिहिणार काही, ना तू वाचणार काही.
शब्द माझे तुझ्याकडे, मी आणणार नाही!
   अंतर तुझ्या-माझ्यातलं, शांत राहणार नाही!

नसणार  मी आता, तुझ्या जागण्याचं कारण.
जागेल मन माझं, मी जागणार नाही!
   अंतर तुझ्या-माझ्यातलं, शांत राहणार नाही!

ना  मी मागणार काही, ना तू देणार काही.
तुला देतोय प्रत्येक श्वास माझा, मी सांगणार नाही!
   अंतर तुझ्या-माझ्यातलं, शांत राहणार नाही!

मजकूर!

का अशी तू दूर दूर आता?
मनात माझ्या, आसवांचा पूर आता!

सांग ना, असं काय बोललो मी?
का तुझी नजर, फितूर आता?

छळतो हा दुरावा तुझा
आठवणींत तुझ्या, मी चूर आता!

दे ना पुन्हा, ते हास्य सोनेरी
अबोला छळवादी तुझा, मी आतुर आता!

शब्द नाही, हृदय बोलले माझे
सांग ना, कसं खोडू तो, मजकूर आता?
                                का अशी तू दूर दूर आता?

बदल!

लागतात जिव्हारी तुझ्या, बोल माझ्या गाण्यातले
मग सांग किती जीवघेणे, बदल तुझ्या वागण्यातले!

छळते ना तुला ती, एकटक नजर माझी?
दिसतात का तुला ते, क्षण माझ्या जागण्यातले ?

केलेस दूर मला, मी दूर गेलोच नाही
तू टिपलेस नेमके, भास माझ्या जाण्यातले!

का तुला मी दोष देऊ? अपेक्षा तरी कशाची?
मीच मानले तुला, अर्थ माझ्या जगण्यातले!

एक साधा कवी मी, मन वेडे माझे
घेऊन भिकार शब्दं, तारे मागतो गगनातले!

साहजिकच आहेत ते, बदल तुझ्या वागण्यातले!

Sunday, September 16, 2012

खरं सांगू?....



हसलीस तू जेव्हा, कधी ओठांनी... कधी डोळ्यांनी
 तू हुदय चोरलेस माझे.


चिडलीस तू जेव्हा, कधी माझ्यावर... कधी स्वतःवर
 तू काही श्वास चोरलेस माझे.

गेलीस दूर जेव्हा, काही दिवस...काही क्षण
 तू चित्त चोरलेस माझे.

तू म्हणालीस, मला द्यायला,
 तुझ्याकडे काहीच नाही.
खरं सांगू?....तू शब्द चोरलेस माझे.

Saturday, September 15, 2012

माझ्याच शब्दांनी माझे, काळीज जाळतो मी!

हसून टाळतेस तू, शब्द जे माझे
त्याचं शब्दांनी  माझे, काळीज जाळतो मी!

चुकवून ते पहारे, त्या असंख्य नजरा,
तुझ्या केसांत कवितांचे, फुल माळतो मी.

देशील हात तुझा, घेशील नाव माझे
वेडी  ही आशा, मनात पाळतो मी.

नसशिलच तू बघितले, पाणावलेले डोळे माझे
नेमकं त्याचं क्षणी तुझी, नजर टाळतो मी.

किती गं मी वेडा...कसले हे वेड माझे?
चुकवून मी फुलांना, काट्यांवर भाळतो मी.

खोटं हसू माझं, हुंदके मुके माझे
अश्रू तरी कुठे, ओले गाळतो मी?

माझ्याच शब्दांनी  माझे, काळीज जाळतो मी!


नसेन मी जेव्हा...

नसेन मी जेव्हा, काही ऐकायला
तू हळूच आण, ओठांवर नाव माझे.

नसेन मी जेव्हा, काही ऐकवायला
तू हळूच उलट, कवितांचे पान माझे.

नसेन मी जेव्हा, तुला हसवायला
तूच घे हसून, आठवून शब्द माझे.

नसेन मी जेव्हा, हात तुझा मागायला
कर बंद डोळे, आठव ते स्पर्श माझे.

नसेन मी जेव्हा, असेन मी तेव्हा
असतील शब्द माझे. असेल प्रेम माझे.
    नसेन मी जेव्हा...

प्रेमासाठी...

थोड्याशाच प्रेमासाठी, तुझ्याकडे बघितलं मी.
का घाबरलीस एवढी? असं काय मागितलं मी?

का म्हणून तू,
एवढी चिडलीस गं?
जे होतं मनात माझ्या,
तेच सांगितलं मी.
 का घाबरलीस एवढी? असं काय मागितलं मी?

चल...सोड. हस ना थोडं आता.
तुला  उगाच थोडं... चिडवून बघितलं मी.

तू...

अधीर तू, निवांत तू
शांत तू, अशांत तू.

तू बोलकी, मुकी ही तू
शांत तू, अशांत तू.

एकली  गर्दीत तू
शांत तू, अशांत तू.

तू  आपली, परकी ही तू
शांत तू, अशांत तू.

सखी  ही तू, प्रिया ही तू
शांत तू, अशांत तू.

सत्य  तू, स्वप्न तू
शांत तू, अशांत तू.
    पण जीव माझा प्राण तू!

हे असंच चालायचं?

माझ्याकडून सगळं काढून घ्यायचं
स्वतः मात्र गप्प बसायचं.
   हे असंच चालायचं?

तू अगदी निवांत झोपायचं,
मी मात्र रात्रभर जागायचं.
  हे असंच चालायचं?

बघितलं मी की पाठ फिरवायची.
मी  फिरवली की रुसायचं.
  हे असंच चालायचं?

तिरपा  कटाक्ष टाकून, गालातल्या गालात हसायचं.
पण काहीच झालं नाही, असं दाखवायचं.
  हे असंच चालायचं?

मी  बोलण्याचे, भेटण्याचे मार्ग शोधायचे.
तू मात्र मला 'वेडा' ठरवून मोकळं व्हायचं.
  हे असंच चालायचं?
     अजून किती टाळायचं?
      सांग ना!

ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

घेऊन जा तुझे हे देणे नक्षत्रांचे,
ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

पाहून तुझ्याकडे, शब्द बे-लगाम सुटले.
सोड.विसर.ती कविता खरी नाही.
      ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

मी  लेखक, मी कवी, मी प्रेमी, मी बरंच काही.
तुला सोन्या चांदीनी मढवण्या इतका...
मी हरहुन्नरी नाही.
     ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

कळते  माझी जागा, तुझ्या माझ्यातलं अंतर.
समजतं सगळं मला, तू बोललीस जरी नाही.
     ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

शब्द  संपले माझे, डोळेही मुके झाले.
तूच बोल ना, आता तरी काही!
    ग्रहणाशी अशी ही, चेष्टा बरी नाही.

Wednesday, September 12, 2012

जीव माझा प्राण तू,

जीव माझा प्राण तू,
हे जाणूनही अजाण तू.

तू स्वप्न माझे ध्यान तू,
हे जाणूनही अजाण तू.

तू मोहिनी, तू मृगनयनी, तू मखमली,
शब्द माझे गाण तू.
हे जाणूनही अजाण तू.

तू  रीत माझी प्रीत तू
गीता तू कुराण तू.
हे जाणूनही अजाण तू.
की  जीव माझा प्राण तू!

Tuesday, September 11, 2012

पण तरीही

लेखणीतून शब्द उतरले
तिने ही ते. हळुवार हसत वाचले.
पण तरीही...शब्द मनातच राहिले!

मी तिच्याकडे, एकटक बघितलं
मी बघतोय, हे तिला ही कळालं.
पण तरीही...शब्द मनातच राहिले!

तिने विचारण्याचा प्रयत्न केला...
मी  सांगण्याचा.
पण तरीही...शब्द मनातच राहिले!

बऱ्याचदा मी चुकून, खूप काही बोलून गेलो.
ती ही जवळजवळ सगळं काही समजून गेली.
पण तरीही...शब्द मनातच राहिले!
कधी माझ्या, कधी तिच्या !

Monday, September 10, 2012

डोळ्यांची भाषा

समजून घे तू, डोळ्यांची भाषा
शब्दांना ओठांवर, येण्याची सवय नाही.

धरला हात जरी मी,
तो हाताचा हट्ट होता .
एवढे  धाडस नक्कीच,
करणार  हृदय नाही.
  
समजून घे तू, डोळ्यांची भाषा
शब्दांना ओठांवर, येण्याची सवय नाही.

     तू असलीस जवळ की,
      मी  माझा उरत नाही.
      बोलतात जे डोळे तो,
      माझा अभिनय नाही.
समजून घे तू, डोळ्यांची भाषा
शब्दांना ओठांवर, येण्याची सवय नाही.

शब्द




कुठे माझ्या प्रियेला, कळतात शब्द माझे.
म्हणूनच दूर तिच्यापासून, पळतात शब्द माझे.
  
 पचवले कित्येक उन्हाळे,
   तिच्या विरहाचे.
   भर पावसात आता,
   जळतात शब्द माझे.

      ओठांपर्यंत येऊन,
      पुन्हा मागे फिरतात.
      गिरणीत मनाच्या,
       दळतात शब्द माझे.

          कधी वाटतो,
          हा अबोलाच बरा बरासा.
          उगाच मला मग,
          छळतात शब्द माझे.

              कुठे प्रिये तुला, कळतात शब्द माझे?/
               मग का तुझ्याच वाटेकडे, वळतात शब्द माझे?
                                    सांग ना...!