श्वास!

कित्ती उगाच झाला, केवढा हा त्रास झाला!
तुझ्यविना जीव माझा, मलाच बास साला!

शब्द दिले तुला पण, कागद कोराच माझा.
माझ्या कवितांचा, पांगळाच प्रवास साला!

नकार ना तुझा अन् होकारही तुझा ना,
उत्तर म्हणुनी प्रश्न मिळे, माझ्या प्रश्नास साला!

एक एक दिवस जातो,छळूनी मला अन्
सांज खिन्न माझी, रात्र उदास साला!

जाळतो मला, पितो जो घोट मी तो
खातो जो घास जो तो, बोचतो घशास साला!

सर्वस्व दिले तुला मी, उरले ना काही आता.
घेऊन जा, नको हे...उरले-सुरले श्वास साला!