दीडशहाणी!

कुठून शब्द शोधू, गाऊ कशी मी गाणी?
आजन्म चालली गझल, काट्यांवरी अनवाणी.

फुटला कंठ मला, गळा तेव्हा दाटून आला.
ऐकवलीच कुठे तुला, मी माझी कहाणी.

जाणे कुठे अडला, तो यमाचा रेडा.
का नुसतीच करून गेला, माझ्या दुःखांची पहाणी?

पोचवणारे खांदे, वळले चारही दिशांना.
इथेही चाले, त्यांचीच मनमानी.

कफनाचे माझ्या, खिसे चपापले त्यांनी.
मिळाल्या काही फाटक्या नोटा...काही खोटी नाणी.

केव्हाचा सरणावर, मी आडवा पडून आहे.
मृत्यूही माझी साला...दीडशहाणी!