दाटला पुन्हा, अंधार आता.
दाटून येई गळा, यार आता.
कष्टाळू आयुष्याने, मेहनतीने रडवले मला.
वाढणार म्हणे त्याचा, पगार आता.
मला हसवण्याची, वेळ संपली तुझी.
प्रेमा रे हो तू, पसार आता.
केव्हापासून काळोखात, लुप्त व्हायचे होते.
कृतीत आणावा म्हणतो, विचार आता.
वाट पाहून तुझी, सरणावर झोपलो मी.
का थाटतेस आपला, संसार आता?
आसवांचे तेल ओतून, गझलांनी पेटवली चिता मी.
बघतो होतेच कशी मृत्यू...फरार आता!!!
दाटून येई गळा, यार आता.
कष्टाळू आयुष्याने, मेहनतीने रडवले मला.
वाढणार म्हणे त्याचा, पगार आता.
मला हसवण्याची, वेळ संपली तुझी.
प्रेमा रे हो तू, पसार आता.
केव्हापासून काळोखात, लुप्त व्हायचे होते.
कृतीत आणावा म्हणतो, विचार आता.
वाट पाहून तुझी, सरणावर झोपलो मी.
का थाटतेस आपला, संसार आता?
आसवांचे तेल ओतून, गझलांनी पेटवली चिता मी.
बघतो होतेच कशी मृत्यू...फरार आता!!!
No comments:
Post a Comment