दुनियादारी

पुरे झाली साला ही दुनियादारी.
ते म्हणे संत. मी व्यभिचारी!

स्वागतार्ह मी नव्हतोच कधी,
लाथाडलं त्यांनी, गेलो ज्या दारी!

प्रेमाची दुकाने त्यांनी, थाटात मांडली होती,
दर-फलकही होते, त्या बाजारी!

परवडणारं नव्हतंच, कधी प्रेम मला,
ते होते श्रीमंत, मी कवी भिकारी!

सुखांचे देणे, चुकते मी केले.
दुःखांची बरीच, राहिली उधारी!

अस्थिंस तरी माझ्या, मिळेल का नदी माझी?
की राहतील पडून तशाच, एकट्या किनारी?

शोक करायचेही, ठरलेले दिवस तेराच,
हाय...हे जग कित्ती व्यवहारी!!!
            पुरे झाली साला ही दुनियादारी!!!