नामंजूर!

एकदाच दे, हातात हात माझ्या,
मग बघू काय आपल्या, हातात नाही!

हातातली ती धूर-कांडी, तू सांगतेस मला फेकायला,
अगं लाजली कधी ती, माझ्या ओठांत नाही!

कधी मी विचारलं? तू केव्हा 'नाही' म्हणालीस?
दिला असशील नकार तू, माझ्या स्मरणात नाही!

अखेरपर्यंत घेतील, नाव तुझेच प्रिये,
दगाबाजी  माझ्या, श्वासात नाही!

पुरे झाले आता, सारे तुझे बहाणे,
नामंजूर मला, तू नशिबात नाही!