त्या सत्तांध दरबारी, वाकली नं मान माझी.
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
आवाज त्यांचा, वाढवला त्यांनी.
सोडली मी तरी, कुठे ताण माझी!
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
ताज त्यांच्या, डोक्यावर जरी होता,
पायांत माझ्याही होती, वहाण माझी!
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
असो लखलाभ त्यांना, त्यांच्या अमृताचा प्याला.
दिले जहर त्यांनी, भागली तहान माझी!
नव्हतीच कधी झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
आवाज त्यांचा, वाढवला त्यांनी.
सोडली मी तरी, कुठे ताण माझी!
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
ताज त्यांच्या, डोक्यावर जरी होता,
पायांत माझ्याही होती, वहाण माझी!
होतीच कुठे झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
असो लखलाभ त्यांना, त्यांच्या अमृताचा प्याला.
दिले जहर त्यांनी, भागली तहान माझी!
नव्हतीच कधी झुकाऊ, माजोर्डी शान माझी!
No comments:
Post a Comment