घाव!

सुकले ना कधी जे, असे माझे घाव होते.
भोंदू वैद्यांचे, उपचार बनाव होते.

अश्याच माणसांनी,केले ते घाव सारे,
मनावर कोरले मी, ज्यांचे नाव होते.

ज्या ज्या मंदिरी मी, टेकण्यास गेलो माथा,
त्या त्या देवतांचे, शत्रूंशी ठराव होते!

कशी जिंकणार होतो, बाजी कोणती मी?
आधीच विकलेले, बाजारी डाव होते!

आला जो गळा कापाया, तो सुरा प्रत्येक नवा होता.
अरे...फौलाद कापण्याचे, त्यास कोठे सराव होते?!!