ओठ मी तुझे ...

चौकटींतच होते, आयुष्य आखलेले.

बंदिस्त आयुष्य माझे, दु:खांनी माखलेले.

आसवे सदाच होती, अगदी चिकटून मला.

सुख सारे होते, दूर पांगलेले.

काय काय म्हणुनी तुला, आज सांगू मी?

कोण-कोण कसे-कसे, तेव्हा वागलेले.

स्मशानी देह फक्त, जायचे राहिले होते.

मन केव्हाच माझे, होते राख-लेले.

तू आलीस आणि, मन माझे मोहरून गेले.

आयुष्य माझे, तुझ्यामुळेच बहरलेले.

तू विचारलीस मला, हा गोडवा कुठून आला.

ओठ मी तुझे तेव्हा... होते चाखलेले!