का म्हणुनी आता, मी
थांबावे?
का दूर तू असावीस, का दूर
मी रहावे?
सोडूनी जाताना, सुटतो हा
श्वास माझा.
किती वळून मी बघावे, अन्
थांबून तू पहावे?
किती तोल जावा, माझ्या
आसवांचा?
मनाने स्वतःला, किती
सावरावे?
छळते रात्र मला ती, खिन्न
तारकांची.
एकांत मी अजुनी, किती
पांघरावे?
दे कौल तूच आता, ही आहे
व्यथा तुझीही.
शब्दांनीही किती, मोकळेच
परतावे?
नावापुढे तुझ्या तू, लाव
नाव माझे.
बनाव ह्या जगाला, प्रेम
आपुले कळावे!
No comments:
Post a Comment